




کارت گرافیک استوک Nvidia Geforce 210 ظرفیت 1GB کلاس DDR2
رابطها
PCI Express 2.0
نوع حافظه
DDR3
فضای نصب مورد نیاز
یک اسلات
اگر یک سیستم دسکتاپ بسیار قدیمی دارید که مادربردش خروجی تصویر ندارد، کارت گرافیک NVIDIA GeForce 210 با ۱ گیگابایت حافظه DDR2 یکی از ارزانترین راهها برای برگرداندن تصویر به سیستم است. این کارت در سال ۲۰۰۹ معرفی شد و امروز تنها کاربرد منطقی آن، روشن کردن سیستمهای خیلی قدیمی و اضافه کردن خروجی HDMI است، نه بازی یا کارهای گرافیکی.
این کارت بر پایه پردازنده گرافیکی NVIDIA GT218 با فناوری ۴۰ نانومتری ساخته شده و دارای ۱۶ هسته CUDA با فرکانس هسته حدود ۴۷۵ مگاهرتز (در نسخههای مرجع) است . حافظه آن ۱ گیگابایت DDR2 با رابط ۶۴ بیتی (در اکثر مدلها) و پهنای باند حدود ۶.۴ گیگابایت بر ثانیه است . توان مصرفی آن حداکثر ۳۰.۵ وات است و نیازی به کابل برق اضافی ندارد؛ برق مورد نیازش را مستقیماً از اسلات PCI Express میگیرد . طراحی آن تکاسلاته است و برخی مدلها با خنککننده بدون فن (Passive) عرضه شدهاند که کاملاً بیصدا کار میکنند .
خروجیهای تصویر بسته به برند شامل DVI، VGA و HDMI است و از حداکثر رزولوشن دیجیتال ۲۵۶۰×۱۶۰۰ پشتیبانی میکند . پشتیبانی از DirectX 10.1 و OpenGL 3.1 تا 3.3 (بسته به درایور) نیز برای این کارت ذکر شده است .
این محصول دقیقاً به درد چه کسی میخورد؟ کاربری که یک کامپیوتر خیلی قدیمی دارد و فقط میخواهد سیستمش تصویر بدهد و کارهای اداری ساده، تایپ، مرورگر سبک یا تماشای ویدیوهای معمولی را انجام دهد. همچنین کسی که یک کیس قدیمی بدون گرافیک داخلی دارد و به دنبال ارزانترین کارت ممکن برای روشن کردن آن است. یک کاربر در بررسی خود اشاره کرده که این کارت را برای زنده کردن یک سیستم قدیمی خریداری کرده و در ویندوز XP عملکرد روانی داشته است. برای بازیهای مدرن، رندرینگ، یا حتی بازیهای چند سال پیش، این کارت کاملاً ناتوان است.
نکته مهم پیش از خرید: نسخه DDR2 این کارت بهمراتب ضعیفتر از نسخه DDR3 است که در عنوان قبلی محصول ذکر شده بود. پهنای باند حافظه در نسخه DDR2 حدود ۶.۴ گیگابایت بر ثانیه است، در حالی که نسخه DDR3 پهنای باند بالاتری دارد. اگر سیستم شما از گرافیک داخلی برخوردار است، احتمالاً این کارت هیچ ارتقای محسوسی ایجاد نمیکند. همچنین این کارت تکنولوژی سال ۲۰۰۹ است و در برخی سیستمهای جدید با بایوس UEFI ممکن است هنگام بوت تصویر نمایش داده نشود.
-
قیمت بسیار پایین: ارزانترین راه برای اضافه کردن خروجی تصویر به یک سیستم قدیمی.
-
مصرف انرژی کم (۳۰.۵ وات) و بدون نیاز به کابل برق اضافی: برای پاورهای ضعیف و سیستمهای قدیمی ایدهآل است .
-
مدلهای بدون فن (Passive) کاملاً بیصدا: برای محیطهای آرام مناسب است .
-
پشتیبانی از HDMI با صدا: میتواند تصویر و صدا را همزمان از طریق HDMI منتقل کند .
-
طراحی تکاسلاته و برخی مدلها Low Profile: در کیسهای کوچک جا میشود.
نقاط ضعف:
-
عملکرد گرافیکی فوقالعاده ضعیف: نسخه DDR2 حتی از نسخه DDR3 هم ضعیفتر است و برای هیچ بازی یا کار گرافیکی جدی مناسب نیست.
-
حافظه DDR2: نسل بسیار قدیمی حافظه با پهنای باند محدود (۶.۴ گیگابایت بر ثانیه در مدلهای ۶۴ بیتی) .
-
پشتیبانی محدود از DirectX 10.1: برای ویندوزهای جدید و نرمافزارهای مدرن محدودیت جدی دارد.
-
تکنولوژی منسوخ (۲۰۰۹): درایورهای آن ممکن است در آینده پشتیبانی کمتری دریافت کنند.
-
مشکل احتمالی با بایوسهای UEFI جدید: در برخی مادربردها ممکن است تصویر بوت نمایش داده نشود.
جمعبندی: کارت گرافیک NVIDIA GeForce 210 با ۱ گیگابایت DDR2 یک "کارت نجاتدهنده سیستمهای خیلی قدیمی" است. اگر یک کامپیوتر بسیار قدیمی دارید که بدون تصویر مانده و هیچ راه دیگری ندارید، این کارت میتواند کار را انجام دهد. اما اگر کوچکترین انتظاری از بازی یا کار گرافیکی دارید، این کارت پاسخگوی شما نخواهد بود. حتی نسخه DDR3 همین کارت هم عملکرد بهتری دارد. انتظارات خود را کاملاً مدیریت کنید: این کارت برای روشن شدن سیستم و نمایش تصویر ساخته شده، نه برای پردازش گرافیکی.



